انجمن مخاطره شناسی ایران مدیریت مخاطرات محیطی 2423-415X 2 1 2015 05 22 Analysis of the dynamism and Hazards of Nilofar Tropical Storm واکاوی سازوکار و مخاطرات توفان حاره‌ای نیلوفر 21 34 53919 10.22059/jhsci.2015.53919 FA یوسف قویدل رحیمی استادیار دانشگاه تربیت مدرس 0000-0003-1929-155X اسماعیل عباسی دانشجوی دکتری اقلیم‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس. منوچهر فرج زاده اصل دانشیار دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2015 03 16 Tropical storm is a one of the major hazards that threat the southern coastal zones of Iran. Understanding of such hazards and knowledge of the time of their occurrence could be useful in the management of accidents caused by them. The aim of this study is analysis of the dynamism and hazards of recent tropical storm formed over the Arabian Sea is known as the Hurricane Nilofar. The data used include re-analyzed data of SLP (Sea Level Pressure), Geopotential Height, wind (U and V components), Omega, specific humidity, CAPE (Convective Available Potential Energy), Vorticity advection and SST (Sea Surface Temperature) for Nilofar storm activity in end days of October 2014 obtained and plotted than were analyzed. The results showed that the depth of the trough level of 500 mb with the axis southwest - northeast, creates a cut of low on 25 and 26 October on the Arabian Sea that following the practice causing a divergence in the eastern side of the cut of low on level of 500 mb and creating a strong convergence zone in the lower levels of the atmosphere and on the surface of the sea. Eastward movement of trough on third day of the formation of hurricanes and out of the activity storm, also, its change the mechanism of action following the availability of energy from the ocean surface (conversion of thermal energy into mechanical) to strengthen the updraft and downdraft currents on the wall of the eye and eye of storm has helped, as of this day and the next day the storm activity, increase speed to low level jet stream than the upper levels of atmosphere, causing the energy source the storm is chanced from upper levels to the lower levels of the atmosphere, also the interaction of tongues and anticyclonic centers located on the Arabian Sea, direction and movement of the storm has created to overturn it on 31 October. توفان حاره­ای از مهم‌ترین مخاطرات جوی است که سواحل مناطق جنوبی ایران را تهدید می‌کند. شناخت این مخاطرات و آگاهی از زمان حدوث آن می­تواند در مدیریت مخاطرات ناشی از آن مهم باشد. هدف این پژوهش واکاوی سازوکار و مخاطرات توفان حاره­ای نیلوفر است که در دریای عرب شکل گرفت. داده­های جوی شامل فشار تراز دریا، ارتفاع ژئوپتانسیل، مؤلفه‌های مداری و نصف‌النهاری باد، سرعت قائم، نم ویژه، انرژی پتانسیل در دسترس همرفت، فرارفت تاوایی و دمای سطح دریا برای روزهای فعالیت توفان حاره­ای نیلوفر اخذ و بررسی شد. نتایج نشان داد که عمیق شدن ناوة تراز 500 میلی‌بار با محور جنوب غربی – شمال شرقی، یک کم‌ارتفاع بریده را در روز‌های بیست‌وپنجم و بیست‌وششم اکتبر بر روی دریای عرب پدید آورد که در پی آن، ضلع شرقی کم‌ارتفاع مذکور با ایجاد واگرایی در تراز 500 میلی‌بار، یک منطقة همگرایی قوی را در ترازهای زیرین جو و بر روی سطح دریا شکل داد. حرکت شرق‌سوی ناوه در روز سوم شکل‌گیری توفان و خروج از منطقة فعالیت توفان، همچنین تغییر سازوکار حرکتی آن در پی دسترسی به انرژی دریافتی از سطح اقیانوس (تبدیل انرژی گرمایی به مکانیکی) به تقویت جریان‌های فرازهنج و فروهنجی در دیوارة چشم و چشم توفان کمک کرد. در این روز و روزهای بعدی فعالیت توفان، افزایش سرعت رودباد تراز پایینی جو نسبت به ترازهای بالایی، سبب تغییر منبع انرژی حرکتی توفان از ترازهای فوقانی به ترازهای زیرین جو شد؛ همچنین اندرکنش زبانه­ها و مراکز واچرخندی مستقر بر روی دریای عرب، مسیر حرکت و جابه‌جایی توفان را تا از بین رفتن آن در سی‌ویکم اکتبر شکل داد. https://jhsci.ut.ac.ir/article_53919_08ea782d1be0bb7f689e6a5e0c4ab2a2.pdf